نمیدانم بی تفاوتی نسبت به این شرایط عجیب چه معنی دارد... ایا من بزرگ شده ام و به آرامش خود برتری دادم و وقت و انرژی جسمی و روحی خود را صرف صحبت با این افراد دون مایه نمی کنم چرا که می دانم تغییری ایجاد نخواهد شد و باز همان آش است و همان کاسه... یا از ناامیدی به این موضع پناه برده ام...

به هر حال دعا می کنم خداوند روح مرا حفظ کند... و به سایرین قدرت ببخشد...